บันทึกการเดินทางวันที่ 2

            กำหนดการวันนี้ค่อนข้างรัดตัวมาก มี morning call มาปลุกแต่เช้า เช้าวันนี้กินอาหารเช้าที่โรงแรม ก็ได้กินพวกอาหารฝรั่งทั่วไป เรากินไส้กรอก กะพวกขนมปังนิดหน่อย แล้วก็มีลองอาหารจีนพวกซาลาเปา หมั่นโถว ผัดหมี่ อะไรพวกนี้แหละ วันนี้กินข้าวเสร็จช้านิดหน่อย พอกินข้าวเสร็จก็เริ่มออกตระเวนเที่ยวทันที ที่แรกที่วันนี้เป็นบริษัทผลิตยาจีนอ่ะ เค้าก็มีมาโฆษณาพวกบัวหิมะ กอเอี๊ยะ กับยาอะไรไม่รู้ทำจากตัวชะมดให้ดู แล้วก็มีพวกหมอแมะ ซึ่งใช้การตรวจโดยการจับชีพจรมาให้ลองตรวจฟรีด้วย แต่เราไม่ได้ลองอ่ะนะขี้เกียจ

            เสร็จจากโรงหมอก็มาที่ร้านขายไข่มุกซึ่งอยู่ใกล้ๆกัน พิธีกรแสนซื่อ เดินเข้ามามันก็เริ่มเลยวันนี้ผมจะโชว์เปิดหอยให้ทุกท่านดู (หัวเราะครืนทั้งทัวร์ 55) เสร็จมันคงตั้งใจจะบอกว่าไข่มุกแพงๆเนี่ยต้องสีดำหรือ black perl นั่นเอง แต่มันดันพูดว่าหอยดำๆนี่มีค่ามาก เอาเข้าไป - -‘ เท่านั้นยังไม่พอนะ มันยังโฆษณาครีมกลางวันกลางคืนของมันซึ่งทำจากไข่มุกบด มันพูดประมาณว่าครีมนี้น่ะสรรพคุณดีมากสามารถใช้บำรุงผิวพรรณได้ดี แก้เสียวแก้ผ้า (แก้สิวแก้ฝ้า)ได้ เราก็แบบว่าโห ยาอะไรวะทาแล้วทั้งแก้เสียว ทั้งแก้ผ้าได้เนี่ย  นี่ถ้ามันมีจริงเราจะซื้อไปฝากนะ  อ้อที่นี่เค้ามีสอนเราดูไข่มุกด้วยว่าของแท้ต่างจากของปลอมยังงัย ซึ่งเค้าสอนดู 3 วิธี วิธีแรกคือกัดเลยถ้าเป็นของแท้มันจะสากๆหน่อย ถ้าของปลอมมันก็ลื่น วิธีที่สองคือเอาเม็ดไข่มุกถูกันถ้าลื่นก็ปลอมไม่ลื่นก็แท้ ส่วนวิธีสุดท้ายนี่ให้เอากระจกมาใส่น้ำนิดหน่อยแล้วเอาไข่มุกถูดูถ้ามีผงสีขาวๆซึ่งก็คือผงมุกหลุดออกมาถึงจะเป็นไข่มุกแท้

                ออกจากโชว์เปิดหอยนี่ก็ไปไหว้พระที่วัดนะ พระที่นี่เนี่ยเค้าเรียกว่าพระหยกขาว ทั้งองค์พระทำด้วยหยกกขาวมูลค่ามหาศาลสวยงามมาก แต่เค้าไม่ให้ถ่ายรูปน่ะเลยไม่มีรูปให้ดู ได้แต่เดินถ่ายรอบๆ ก็จะเห็นผ้าสีผแดงๆ ผูกไว้ตามต้นไม้เต็มไปหมด เป็นวิธีที่เค้าใช้ในการอธิฐานน่ะ พอผ้าแดงเยอะๆ ทางวัดก็จะเก็บไปทำพิธีให้

ต้นไม้ที่เต็มไปด้วยผ้าแดงผูกขอพร

 

น้องเราเองไปขอพรกะเค้าเหมือนกัน  ^^

 

พระหยกขาวองค์จริงเค้าไม่ให้ถ่ายรูปน่ะ ส่วนนี่คิดว่าทำจากวัสดุชนิดเดียวกัน

 

เราเองถ่ายกะวิวในวัด :D

                ถัดจากไหว้พระที่ต่อมาที่ไปคือตลาดเซียงหยาง ซึ่งเป็นตลาดที่มีแต่ของปลอมทั้งนั้น (ยกเว้นคนขายกะเงินของจริง) ซึ่งมีทุก brand เลย ไม่ว่าจะเป็น กระเป๋าป้าดา(พราด้า) ปากกามองพัง แต่เราว่าไม่มองมันก็จะพังอยู่แล้วนะ - -‘ (มองบลัง) เข็มขัดกุดจี่(Gucci) แต่ที่นี่บอกราคาให้ต่อได้มันส์มาก นี่คือรายการของที่เราซื้อนะ

-          ถุงมือต่อจาก 75 หยวน เหลือ 20 หยวน

-          นาฬิกา rolex จาก 450 หยวนเหลือ 200 หยวน

-          รองเท้า nike สองคู่จาก 730 หยวนเหลือ 350 หยวน

-          เสื้อกันหนาวจากเท่าไหร่ไม่รู้เหลือ 100 หยวน

ชอปปิ้งกันมันส์มากจนต้องซื้อกระเป๋าเดินทางเพิ่มสำหรับใส่ของที่ซื้อโดยเฉพาะ แน่นอนกระเป๋าเดินทางที่ซื้อเพิ่มก็ของปลอมเหมือนกันยี่ห้อ samsonite

ก่อนเข้า shopping ที่ตลาดเซี่ยงหยาง

            เสร็จจากตลาดเซียงหยางก็จะเดินทางไปที่พักที่หังโจว(ก็เมืองแรกที่เครื่องบินมาลงอ่ะแหละ) ใช้เวลาประมาณ 2 ชมได้ กว่าจะถึง พอถึงก็ได้เวลาอาหารเย็นพอดี มื้อนี้เค้าบอกว่ามีอาหารขึ้นชื่อสองอย่างคือ ไก่ขอทาน กับ หมูตกปอ ซึ่งเราว่ามันไม่อร่อยทั้งสองอย่างเลย T_T อาหารเย็นวันนี้โดยรวมแย่มาก จืดชืดไร้รสชาติสิ้นดี พอเค้าปล่อยแยกเลยรีบเอาของมาไว้บนห้องนอนที่โรงแรมจากนั้นเดินออกไปหาของกินแถวๆโรงแรม เจอของแปลกๆเยอะเลย เริ่มจากไอติมขนาดยักษ์ดูในรูปนะอันที่อยู่ข้างๆขนาดเท่ากับ conetto super ที่บ้านเรา แล้วก็ลองซื้อมาม่ายักษ์มากินด้วยอร่อยดีนะรสชาติเข้มข้นกว่าที่บ้านเราเยอะเลยแถมราคาก็ไม่แพงมาก 3 หยวน เท่านั้น(ประมาณ 15 บาท) นอกนั้นก็ซื้อพวกบะจ่างกะขนมที่ไม่รู้ชื่อมาอีกสองสามอย่างซึ่งมันกินไม่ได้เลยซักอย่าง ไม่อร่อยเลย T_T กินเสร็จอาบน้ำแล้วก็รีบเข้านอนทันที เพราะพรุ่งนี้ guide บอกจะมี morning call แต่เช้าเหมือนกัน

ไก่ขอทานของกินขึ้นชื่อ

 

หมูตงปอ อีกหนึ่งของกินขึ้นชื่อ

 

ถ่ายกะน้องสาวในโรงแรมที่พักก่อนออกไปหาซื้อของกิน

 

คอนเนตโต้ยักษ์

 

ขณะกินอย่างเอร็ดอร่อยสังเกตเสื้อหนาวนั่นได้มาจากตลาดเซี่ยงหยางหมาดๆ

 

มาม่าจานโตแต่อร่อยดีนะ

เช้าวันนี้โดน air hostess ปลุกให้มากินอาหารแฮะ ไอ้เราก็ไม่ค่อยได้ขึ้นเครื่องบินงงอีกเห็นคนอื่นเค้ามีโต๊ะยื่นออกมาจากเก้าอีกนั่งได้ด้วย นั่งหาวิธีทำอยู่ตั้งนานจนสุดท้ายคนนั่งข้างๆต้องมาทำให้ กับข้าวบนเครื่องนี่รสชาติไม่ได้เรื่องเลยแฮะ เป็นสปาเกตตี้มังสวิรัตมั้งไม่เห็นจะมีทั้งซอสแล้วก็เนื้อให้เห็นซักชิ้น แล้วก็มีครัวซองชิ้นนึงที่เด็ดสุดนี่คงหนีไม่พ้น มะเขือเทศสีดาปล่าวๆ ปราศจากเกลือจิ้ม งง แล้วมันจะให้กระเดือกลงไปงัยเนี่ย

 

เครื่องบินลงที่หังโจวตอนประมาณ 10 โมงของที่จีน (เวลาจีนช้ากว่าไทย 1 ชม) เราต้องต่อรถอีก 2 ชมก่อนจะถึงเซี่ยงไฮ้ guide เลย บอกว่าตอนนี้ภัตตาคารมันปิดแล้วเนื่องจากเครื่องบินเสียเวลา เราจะหาอาหารเช้าให้กินกลางทางละกัน สักพักรถก็แวะปั๊ม ไอ้อาหารที่มันหามาให้กินนี่ไม่เป็นประเด็นเท่าไหร่นะ ไอ้ที่งงคือเราเดินเข้าไปที่ร้านขายไอติม ก็ไอ้ไอติมเป็นตู้ๆเหมือนที่ขายที่ 7-11 บ้านเรานี่แหละ แต่ก็ต้องตกใจเฮ้ยนี่มันอะไรเนี่ยบนป้ายไม่ยักกะมีตัวเลขซักตัวแล้วแบบนี้จะไปรู้ได้งัยว่ากี่บาท นอกจากนั้นยังมีมาม่าถ้วยยักไม่แน่ใจว่ามันทำให้คนซื้อไปต้มกินชามเดียวกินตั้งแต่เช้าถึงเย็นเลยหรือป่าวดูขนาดเอาไปในรูปละกัน มหึมามาก

 

 

มาม่ายักษ์แต่รสชาติอร่อยดีนะ  

 

ป้ายที่ติดที่ร้านขายไอติมเป็นภาษาจีนล้วนๆไม่มีเลขอารบิกเลย

 

อาหารมื้อแรกในจีนจริงๆมีพวกผักต้มด้วยแต่อันนี้ถ่ายตอนวางโต๊ะยังไม่หมด

 

พอกินอาหารเช้าเสร็จคราวนี้ก็จะนั่งรถต่อละ พอขึ้นมานั่งรถ guide ก็เริ่มแนะนำตัว มี guide สองคนชื่อ pinkie กะ ชื่อต้น (นี่ชื่อคนเซี่ยงไฮ้นะ ลักษณะงืดๆและดูเหมือนจะถูกหลอกง่าย คล้ายๆ ไอ้ต้นมากๆ)  แล้วเค้าก็เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเซี่ยงไฮ้ให้ฟังก็มีบางอันน่าสนใจดีจะเอามาเล่าต่อให้ฟังละกัน

-          ชิงช้าสวรรค์ที่นี่หมุนรอบละ 40 นาที

-          รัฐบาลส่งเสริมจักรยานมากๆ ถ้าคนเดินไปชนจักรยานคนจะผิด แต่ถ้าจักรยานขับมาชนคนที่ยืนอยู่เฉยๆ คนก็ผิดอีกเช่นกัน - -‘’ (พูดง่ายๆถ้าขับจักรยานทำอะไรก็ถูกหมด) แล้วที่นี่อ่ะนะตามทางจะมีคนเอาจักรยานมาจอดเยอะมากประมาณขับจากชานเมืองแล้วมาต่อรถเมล์อะไรแบบนี้อ่ะ guide บอกว่า เอามาตอนเช้าคันใหม่เอี่ยม แค่กลับเย็นหน่อยเดียวได้คันดำปี๋ล้อเบี้ยวกลับบ้าน T_T เพื่อนเค้าต้องเปลี่ยนจักรยานเดือนละ 2 หนเพราะไอ้เหตุผลนี้อ่ะ ดังนั้นก็แนะนำให้มีจักรยานไว้สองคันนะ ขับมาทำงานคันนึง กะไว้ขับอวดสาวคันนึง

-          ตึกที่สูงน้อยกว่า 30 ชั้นจะถูกทุบหมดภายในปี 2010

-          ทางด่วนที่นี่ขึ้นฟรี แถมยังมีตั้ง 6 ระดับแน่ะ มองดูลายตาเป็นบ้า แล้วยังมีป้ายไว้คอยบอกด้วยนะว่าไปทางไหนรถติดทางไหนไม่ติด

-          กฎหมายที่นี่สบายๆไม่คิดอะไรมาก ถ้าฆ่าคนแค่ถูกขัง 3 วัน ส่วนถ้าค้ายาเสพติดอาจจะถูกขังซักอาทิตย์นึง (วันที่ 4 กะ 8 โดนลากไปประหารน่ะ - -‘ แถมเลือกได้ด้วยนะว่าจะตายแบบไหนจะโดนยิงหรือกรอกยา แต่ต้องออกค่ากระสุนกะค่ายาเองนะ 55)

 

สภาพถนนในเซี่ยงไฮ้

 

จากนั้นพอถึงเซี่ยงไฮ้หลังกินข้าวที่ๆได้เที่ยวที่แรกคือ the oriental pearl tower หรือหอไข่มุขนั่นเอง เราได้ขึ้นไปดูที่ไข่อันที่สองของหอนี้ (อยู่สูงจากพื้น 263 เมตรได้) จะเป็นจุดชมวิวอ่ะ ดูเอาในรูปนะ หลังจากนั้น ก็ไปนั่งรถรางเลเซอร์ให้อารมณ์เหมือนนั่งเครื่องเล่นใน dream world มากๆ ไอ้รถนี่จะแล่นลอดอุโมงค์น่ะ แต่ภายในอุโมงค์ทำแสงสีเสียงไว้เพียบเลย

ภาพหอไข่มุกตอนกลางคืนมีกลางประดับไฟสวยงามมาก

 

แบบจำลองหอไข่มุกมี

 

ภาพวิวเมืองเซี่ยงไฮ้ถ่ายจากหน้าต่างหอไข่มุก 

 

เสร็จแล้ว guide พาไปเดินที่ walking street หรือที่เรียกอย่างเป็นทางการว่า ถนน นานกิง เป็นที่ shopping พวกของ brand name น่ะมีแต่ของแท้ล้วนๆ (เราก็มาดูๆรุ่นไว้เพราะวันพรุ่งนี้จะได้ไปที่ตลาดเซียงหยางซึ่งเป็นตลาดรวมของปลอมล้วนๆ 55) ซึ่งไอ้ walking street นี่มันก็อยู่ห่างจากรถรางเลเซอร์ไม่มากเลยเดินไป เดินไปซักพัก guide คนนึงเริ่มเห็นว่าคนเริ่มไม่เกาะกลุ่มเลยหยุดนับจำนวนคน เอ้านับตลอดนับ 1, 2, 3, …, 42 ทำไมมีแค่ 42 อ่ะหายไปไหนคนนึง เพื่อนใครหายตรวจดูซิ คนในทัวร์ก็มองหน้ากันไปมาๆอยู่พักนึง ไม่มีใครหายนี่หว่า guide ก็ถึงบางอ้อทันที อ้ายยยต้นนนนนนนน เมิงเปง guide ดันเดินหลงซะเองได้ไงเนี่ย - -‘’ เออให้มันได้งี้สิ

 

ถนนนานกิงหรือรู้จักกันดีในชื่อ walking street  

        หลังจากเดิน walking street เสร็จที่ต่อไปที่ไปคือกายกรรมซึ่งก็แสดงได้น่าประทับใจดี เสร็จแล้วก็จบลงด้วยการกินอาหารเย็น และร่องเรือชมแสงสีเสียงของเซี่ยงไฮ้ยามราตรี ซึ่งเราหลับตลอดเลยหลังจากนั้น ก็เข้าที่พักซึ่งเป็นโรงแรมในเซี่ยงไฮ้อ่ะแหละจุดเด่นของมันคือโรงแรมนี้มีหนังคนจนให้ดูด้วย (ใครอยากรู้ว่าหนังคนจนคืออะไรลองอ่านต่อไปอีกซักประโยคนึง 55 หนังคนจนมันคือหนังที่น่าเส้ามากพระเอกกับนางเอกไม่มีเงินเลยต้องถ่ายทำกันในห้องๆเดียว แถมยังไม่มีเงินซื้อชุดจะใส่อีก - -‘)  โดยสรุปแล้วการเดินทางวันนี้ก็สนุกดี อากาศที่นี่หนาวมากๆ ตอนกลางวันหนาวๆพอๆกะตอนขึ้นภูกระดึงได้มั้ง แต่ตอนกลางคืนนี่หนาวโหดร้ายมากๆ

 

ปล. มีอาหารบางอย่างที่เราเคยได้ยินแต่ชื่อแล้วก็เพิ่งเคยได้กินในทริปนี้ด้วยอย่างแรกคือเสี่ยวหลงเปา รู้จักกันป่าวหว่าหน้าตาคล้ายๆฮะเก๋า แต่ไส้ดันเหมือนซาลาเปาแถมมีน้ำซุบด้านในด้วย อีกอย่างคือไอ้กุ้งมังกรนี่น่ะ ซึ่งกินแล้วก็ไม่เห็นว่าจะต่างจากกุ้งกุลาดำบ้านเราตรงไหนเฮ้ออ

 

นี่คือเสี่ยวหลงเปาดูตอนแรกนึกว่าฮะเก๋าแต่อร่อยดีนะ ><

หนี่ เวิ่น หว่อ อ้าย หนี่ โหย่ว ตัว เซิน    เธอถามว่า ฉันรักเธอล้ำลึกแค่ไหน
หว่อ อ้าย หนี่ โหย่ว จี่ เฟิน                ว่า ฉันรักเธอกี่ส่วน
หว่อ ติ ฉิ่ง ปู้ อี่                               เรื่องของฉัน ไม่มีเปลี่ยนแปลง
หว่อ ติ อ้าย ปู้ เปี้ยน                         ความรักของฉันก็ไม่เปลี่ยนแปลง
เยว่ เลี่ยง ไต้ เปี่ยว หว่อ ติ ซิน            แสงจันทร์นั้น แทน ดวงใจของฉัน

ชิง ชิง ติ อิ เก้อ เหวิ่น                       จุมพิตเบา ๆ (ของเธอ) หนึ่งครั้ง
อี่ จิง ต่า ต้ง หว่อ ติ ซิน                     ได้ทำให้หัวใจฉันเต้นตูมตามแล้ว
เซิน เซิน ติ อิ ต้วน ฉิง                       ล้ำลึกลงไปในเรื่องนี้
เจี้ยว หว่อ ซือ เนี่ยน เต้า หรู จิน          ทำให้ฉันจำไม่จาง จนถึงวันนี้

หนี่ เวิ่น หว่อ อ้าย หนี่ โหย่ว ตัว เซิน     เธอถามว่า ฉันรักเธอล้ำลึกแค่ไหน
หว่อ อ้าย หนี่ โหย่ว จี่ เฟิน                  ว่า ฉันรักเธอ กี่ส่วน
หนี่ ชวี้ เสี่ยง อิ เสี่ยง                         เธอ ไปคิด ๆ สักหน่อย ซิ
หนี่ ชวี้ ค่าน อิ ค่าน                           เธอ ไป ดู ๆ สักหน่อย ซิ
เยว่ เลี่ยง ไต้ เปี่ยว หว่อ ติ ซิน             แสงจันทร์นั้น แทน ดวงใจของฉัน

รูปของเพื่อนๆทั้ง 15 คนที่ไปทริปนี้ ที่เห็นชี้ๆอยู๋นั่นคือต้น maple ใบมันจะสีแดงๆ สวยมาก

 

งานบายเนียร์

งานบายเนียร์ปีนี้เป็นบายเนียร์ที่ค่อนข้างแปลกนะ แปลกงัยเหรอ?

แปลกตรงที่จัดรวมพร้อมกันทั้ง cp28&cp29 น่ะสิ ทำไมน่ะเหรอ
เหตุผลก็เพราะว่างานบายเนียร์ภาคคอมเนี่ยมันจัดเลื่อนมาปีละ

เดือนสองเดือน แล้วพอมาถึงปีเราก็พบว่ามันเลื่อนจนจะครบรอบ

ละ เพื่อทำให้เวลาที่วิปริตกลับเข้าที่เลยจัดมันพร้อมกันซะเลย

บายเนียร์ปีนี้จัดพร้อมกับวัน present nsc 2006 วันสุดท้ายพอดีเลย

ก็เลยมีเพื่อนๆที่ไป present nsc ด้วยกันไปด้วยเยอะเลย พอไปถึง

งาน โอ้โหปีนี้คนเยอะจริงๆ 200 คนได้มั้ง อบอุ่นมากๆอ่ะ

กิจกรรมในงานก็สนุกดีนะ แต่ว่าไปถึงช้านี่ไม่รุจะกินอะไรแล้วอ่าดิ

ยังงัยก็ตามขอบคุณน้องๆเพื่อนๆและพี่ๆทุกคนมากๆ

 

งานวันเกิดวิทย์อ้วน

อะไรมันจะเกิดได้เหมาะเจาะขนาดนี้เนี่ย เกิดวันสอบวันสุดท้ายพอดี

เพื่อนๆทุกคนอยู่ในอารมณ์อยากปลดปล่อยอยู่แล้ว งานนี้คนล้นทะลัก

เป็นโคตรงานวันเกิดเลยสิครับ ไปกันซัก 50 คนได้มั้ง จำได้ว่าอาหาร

ร้านวิทย์อร่อยมากๆ อ้อมีเม พี่มาร์ท กะไอ้ย้งขึ้นไป show ร้องเพลง

ด้วยได้อารมณ์ดีเหมือนกัน กินเสร็จมีไปต่อผับที่ตึก liberty รู้สึกจะชื่อ

ashley โดยเฉพาะมหาลัยมหาหลอกของไอ้ย้งชอบมาก 555  

อะไรแถวนี้อ่ะ เรานี่ก็ไม่ค่อยถูกโรคกะผับเสียด้วย แต่ก็ตามเพื่อนไป

ไปถึงโอแม่เจ้ามันเหม็นบุหรี่มากอ่า O_o นั่งเต้นๆ (หรือนั่งงืดฟระ) จน

ตีสอง แล้วก็กลับถึงหอพร้อมกับพบว่า project dig img ยังไม่ได้ทำเลย

ตายละคนอื่นมันสอบเสร็จแล้วแต่เรายังสอบไม่เสร็จนี่หว่า แต่ไม่สนนอนเลย

แล้วตื่นมาก็รับกรรมไม่ได้นอนไปอีกสองวัน เอางานไป present ในสภาพ

สลึมสลือตามระเบียบ คนไปเยอะจัดหารูปหมู่ไม่ได้อ่ะ เอาเปงว่าดูบรรยากาศ

ในงานไปก่อนละกัน  

 

อันนี้บรรยากาศในงาน

 

 

ลีลาการร้องของคุณเม

 

อันนี้เค้กวันเกิด โอ้ววววจอร์จจจ

 

ทริปเกาะช้าง

คงเป็น event สุดท้ายที่จะเขียนถึงสำหรับวันนี้ ทริปนี้เป็นทริปสุดท้ายในชีวิตมหาลัยแล้ว (ฟังแล้วเศร้า) คนไปเยอะตามคาด เป็นทริปที่ทำเวลาได้ตรงมากๆ ไม่ว่าจะเป็นเวลานัด เวลากินข้าว เวลาเที่ยว เรียกว่าคุมเวลาได้ดีมาก ไม่งั้นเที่ยวได้ไม่ครบตามตารางแน่ๆ เพราะแน่นเอียดดดเลยย

 

กิจกรรมหลักๆที่ทำในทริปนี้ก็แปลกดีนะ มีกิจกรรมอะไรทำเยอะดีตอนกลางวันก็มีพวกดำน้ำดูปะการัง มีนั่งเรือดูหิ่งห้อยด้วย พายเรือคายัค(เขียนแบบนี้ป่าวหว่า) แต่น่าสงสารเพื่อนๆหลายคนโดนทั้งหอยทั้งหินบาดขาดได้แผลไปหลายคนเหมือนกัน กลางคืนก็แยกกันเป็นกลุ่มๆ อย่างกลุ่มเราก็นั่งเล่นไพ่วันแรกนี่เสียไปอื้อเลยไอ้แพมนะไอ้แพม T_T คืนที่สองนี่ไปตีสนุ๊กกะพวกไอ้ปิงอยู่แวบนึงแต่เล่นไม่ค่อยเป็นแฮะว่าแล้วก็กลับมานั่งเล่นที่ห้องนอนดีกว่าตอนแรกก็นั่งเล่นกีตาร์ร้องเพลง ก็มีพวกป้าเอมกะกระติกมานั่งร้องด้วย หลังๆเริ่มย้ายไปเล่นไพ่คราวนี้คนเริ่มเยอะใครบ้างมีใครบ้างเนี่ยเท่าที่จำได้ก็ ตา บุ๋ม เอม ทอป ปีแล้วก็... จำไม่ได้แล้ว -"- ใครจะไปจำได้หมดเนี่ยเรื่องผ่านมาตั้งนานแล้วเอาเป็นว่าคืนที่สองนี้ไม่เสียตัง  

 

ขากลับมา กทม นี่มีแวะซื้อของฝาก รู้สึกเราจะได้ข้าวหลามกะขนมเปี๊ยะไส้ทุเรียนกับมากินล่ะ แต่ขากลับนี่ค่อนข้างงืดนิดๆเพื่อนๆหมดแรงกันหมดเลยนั่งหลับกัน อ้อรถเรามีเปิดต้มยำกุ้งดูแก้งืดด้วย และแล้วก็กลับถึงกทมมีถ่ายรูปหมู่พอเป็นพิธีแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านเราเกาะรถแม่เมกลับตามระเบียบโอ้วในที่สุดพวกเราก็จะจากันจริงๆแล้วสินะ

 

 ขอบคุณเพื่อนต้นและอีกหลายๆคนที่ช่วยในการจัดการทริปนี้นะ ไว้วันหลังมีโอกาสไปทริปกันอีก

 

อันนี้ถ่ายแถวน้ำตก มีคนแค่นี้เพราะคนอื่นขึ้นไปชั้นบนๆ กันหมด ^^''

 

เตรียมตัวลงดำปะการังกัน

 

วิว + ตัวประกอบ :D

 

พี่เบิร์นนี่เอง โชวหุ่นสุดล่ำ

 

 วันนี้เนื่องจากไม่ได้เขียนมานานเลยเขียนค่อนข้างยาวเลยแฮะ ใครที่ทนอ่านจนจบก็ทิ้งเมนท์ไว้ด้วยยน้า จะได้รู้ว่ายังมีคนอ่านอยู่ 55 ถึงจะงืดนิดหน่อยก็ทนเอานะ ปกติเราไม่ค่อยได้ได้เขียนอะไรเป้นเรื่องเป็นราวเท่าไหร่พอดีวันนี้มีอารมณ์ + รู้สึกว่างๆเลยมานั่งเขียน ตอนนี้ก็เริ่มทำงานแล้ว ไว้วันหลังจะมาเล่าเรื่องที่ reuters ให้ฟังนะ มีอะไรให้เล่าเยอะเหมือนกัน